Imagine

...sen de soyle, ne guzel bir kadinim ben.

2011-01-07T02:11:00.000+02:00

...Kadin guzeldi. Gulusu, oturusu, sozleri ona yakisiyordu. Yakistirmiyordu... Onlar ona yakisiyordu. Sevimliydi kadin... Kokusu kendine hasti, sevdiriyordu oylece kendini... Onceleri bunu anlamiyordu, farkinda degildi kadin kendine has oldugunun.

Birgun, zaman ben geldim demis ve onun kulagina fisildamis bunlarin hepsini birer birer. Sasirmamis kadin sadece, eskiden demis, benimsemeyi tercih etmemistim bunlari. Yabanci kalmayi tercih etmistim... ama sen simdi zamanidir bak ben geldim de soyluyorum diyorsan, buyur ederim birer birer hepsini demis, iyi de etmis...

Mutluymus kadin simdi, kim olduguyla. Eskiden de mutluymus gerci yanlis anlasilmasinmis sadece kelimelerin anlamlarinin onun ustunde nasil durdugunu bile bile yasamak, giydigini yakistirmaktan daha keyfliymis ona sorarsaniz... Kelimeler bedenine oturdukca daha da sadelesiyormus hayat. Sevmis bu sade hayati, birde yaninda da sade kahvesinin kokusu, nokta koyulmasi gereken yere virgulmus kadin icin.

Hikaye bu ya, bir de hayali varmis, kadin asmis dedirtecekmis torunlarina :)))

*yeni yila yeni yazi da neymis demis, bu yil, en sade ve en guzel haliyle salina salina adini yazdiracakmis bu yuzyila :)

Mis gibi kadin kokuyormus bu yazi, hediyesi olsunmus 'ne guzel kadinim ben' diyen her guzel kadin kalbine... Dilegi de varmis; insallah her kadin bu cumleyi birgun kurarmis.

imza
Ne guzel kadinim ben.

tan vakti..

2010-05-12T19:50:00.010+03:00

Sakin bir sessizlik... nasil hosuma gidiyor bu anlatamam...
hava ruzgarli, ama sakin de bir yol arkadasi..

bir yere gidiyorum. sanki defalarca orada bulundugum,
hem de bir okadar yabanci oldugum...

biri var beni karsilayacak olan. taniyorum bu yuzu...

gelecegimin haberini almiscasina misafir perver bakiyor gozlerimin icine...
ve bu icten gulus okadar tanidik ki...

simsiki sariliyor.
...ve ben kayboluyorum.
ve ben... taniyorum bu yuzu...

nerin bir nefes aliyorum, sonra sakince geri veriyorum...

Kapa gozlerini.
Goruyor musun...
Taniyorum bu yuzu...
Sen de taniyorsun.

Sadece yeni tanisiyorsun. Memnun olacaksin, elbette.
Tipki ilk tanistigin gun oldugun gibi.

Mesela bir resim yap bana ve yalniz seni anlatsin yine ayni bana!

2010-03-05T04:09:00.006+02:00

Neden sustum?
Halbuki soyleyecek cok sozum vardi..
Halbuki daha yeni anlamaya basliyorduk birbirimizi..

Herkes konusuyor diye sustum sanirim..
Herkes zaten biliyor, hatta bilmesi gerektiginden fazlasini biliyor diye de susmus olabilirim.
Bu cok bilmis dunyada onlardan biri olmak istemedigim icin sustum tahminimce...

Amma cok biliyoruz amma cok konusuyoruz amma cok ses cikarmaya meraklanir olduk farkinda misiniz?
Korktum, silkelendim... Ve bilincaltimda her seyin farkinda olan ben yazmama, konusmama izin vermedi, sanirim bu yuzden. bir ben var benden ote sormayin.. karismaz karismaz gozukur, her seye benden cok mudahale eder, ha bunu da yaparken bana da caktirmaz, sonradan haberim olmus olur mudahalesinden.. her sey bitmis gitmis dekorlar toplanmis ben elimde karpuz e daha kesmedik diye baka kalirim.. yine karpuz cekirdekleri etrafa dagilmadan geri donuyorum,sohbetin basina musadenizleee...

Korktum, silkelendim... Herkes bagir cagir kendinden bahsediyor... N'oluyoruz? Hopluyoruz! Aman diyoruz! Dusunmek, konusmak, fikir sahibi olmak muthis bir sey! Heleki bizim gibi emme basma tulumba misali sadece bas sallamaya alisik bir toplumun genc neslinin konusmasi soz sahibi olmasi olmazsa olmaz bi hareket... Ama nedir bu show off cilginligi! Ayrica copy-paste bi dunyaya dogruda yelken actik... Farkindalik diyoruz! Uyan nolur diyoruz! Herkes ayni seyi yapmasin! Herkes ayni yerden yola cikabilir ona izin veriyorum ama yolun bir yerinde opusup koklasip kendi yoluna devam etsin! Fikir almak hostur! Esinlenmek hostur! Takdir etmek, hayran olmak hostur! Ama kolonlanmak ve hoslanmak kelimeleri hicbir dil kurumunca es degerliligi olmayan iki ayri bireydir! onlari rahat birakin... dikkaaaaaaaaaat! yakin bir gelecekte bizi bekleyen sonu acikliyorum...
Aaa bak bi sen,seni takip ediyor, aaa bak sen de seni takip ediyorsun!!!! aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.... ne bu yahu ey dunya insani! Biz bir ornek ve ayni renk ordek yavrusu olursak, kim ahenk katacak bu dunyaya... Kalben bir, fikren cesit olalim, renk olalim bu dunyaya!

Ben sen olmak istemiyorum mesela, ama seni takdir ediyorum ve sana hayranim.. Hadi sen de oyle yap! Sen bana bir sey kat, ben de sana.. Ama yapisma bana,ona,buna sadece! haydi ver elini banaaaaa :)

muuuaaah =)

Peki sen niye kirildin, diye sorunca sen..

2009-12-18T03:15:00.002+02:00

kirildim.. Cabuk buyumek zorunda kalan yasitlarima kirildim. Dunyayi agir isciyiz modunda yasamak zorunda kalan insanlara kirildim. Gulmek dunyanin en temiz seruveni ve yasanasi en guzel diyariyken; bunu unutup, kendi yarattiklari mutsuzluklara davet edenlere kirildim. Ne kadar iyi insansin derken, bunu sasirarak soyleyen, sanki bizlerden az kalmis hissi yaratan dusuncelere kirildim. Hayatin zor olmadigini, onu zorlastiranin tamda kendimiz oldugunu farketmeyen mantaliteye kirildim. Seviyorum derken, cumlenin en guzel yerinde "ama" diye devam eden gecmisin ozel isimlerine kirildim. Hayalperest olmayi isterken ben, buna biyik altindan gulen buyulmuste kuculmuslere kirildim. Yas alinir ama cocuk kalinir derken ben, daha neler diyenlere sasirdim birde tabiki kirildim. Kendi adima kirilmadim bunlara, onlar adina kirildim hepsine...
Kirildikca ufalanmasi gereken kalbim; kocaman bir cicek bahcesi simdi.. Renkleri secebiliyorum, koklamayi biliyorum, havayi icime cekerken ohh beee demeyi becerebiliyorum diye. Kirginim dunyami paylastigim o adsiz guzel insanlara. Onlar adina...

Sparkle & Breezy

2009-11-27T16:19:00.008+02:00

Bana verilen hayat rolu benimle fazla grgr gecmeye basladi sanki! Evet gulmeyi ben de seviyorum, HEM DE COK.. Ama gulmemem gereken bolumlerde dogustan gelen guleryuzumu saklamak istiyorum artik.. Hayatimda gulmemem gereken yerler var, sevgili hayatimi elinde tutan melekler! Size sesleniyorum.. Nasil bir oyunun icine sokuyorsunuz beni her defasinda? Her defasinda farkli farkli sekillerde beni oyun bahcenizin icine aliyorsunuz. Ben sizinle iki orta, bir sade kahve icer sonra da sizden musade isterim zannederken siz beni aksam yemeginde de birakmiyorsunuz hatta gelmisken kal diyorsunuz.. Yine sonunu duygusal komediye donduruyosunuz.. Hatta anladim ki buna bayiliyorsunuz!? Esas kizin hem bu kadar komik hem de bu kadar duygusal olmasini artik kaldirabilir miyim bilmiyorum... Normal sartlarda filmler bile 120 dk. suruyorlar! Yani evet ben de bunu seviyorum, esas kizin aglarken bile seyirciyi guldurebilen halini.. Ama insaf lutfen sevgili melekler! Esas kizin komik bahtsizligi en fazla 100 dk suruyor son 20 dkkasi da cogunlukla mutlu son! Benim hala neyi ogrenmem gerekiyorda beni icine aldiginiz hikayenin montaji bitmek bilmiyor? Ama benim de yanilgim inanmayi seviyor olmak sanirim hikayenize... Size ve getirdiklerinize o kadar inaniyorum ki... Bazen bile bile lades kemigini elimde tutuyor oluyorum. Aklimda demegi bile bile unutuyorum... Isteyerek, severek ve size cok inanarak. Her ne kadar sitemkar olsam da suan size inanmaktan vagececek de degilim... Cunku benim icin en guzel sonu vereceginizi de biliyorum... Oyle olmasaydi beni bu kadar severek yaratmazdiniz, kalbim bu kadar guzel atamazdi her sey icin. Her seye, herkese ragmen onu hala bu kadar guzel saklayabiliyorum... Bu da montaji bitmeyen hikayemin tesellisi oluyor her defasinda... Ama dedigim gibi daha ne kadar "idare ederim" ifademle izleyici kitlemi yerinde oturtabilirim bilemiyorum, artik kalbimde bunu cok cok fazla isteyemiyor. Evet romantik komedi olsun, ama bahtsizligi bitmek bilmeyen benden, vazgecin. Kapinin arkasinda, esas oglanin olabilecegi bir yerde, beni ustume dokulmegi bekleyen, kocaman bir su kovasiyla karsilamayin artik... Yoruldum... Her defasinda olgunukla karsilamaktan sIkIldIm.

Arada komiklikler mutlaka olsun ben de kendime gulebileyim, kahkahayla ama daha yaratici olabilir miyiz artik?! Yoksa ben size bu sIklikta kahve icmeye gelebilecegimi sanmiyorum, uzgunum.
Dipnot olarak kalp tasidigimi hatirlatmama gerek yoktur heralde? Hani sizin verdiginiz, hani bence yeterince guzel olan......

Hani her heyecanlandiginda atarken hizlanan, daha da parlak olan...

" Sparkle & Breezy "
Ben yeni senaryonun adini koyuyorum, size iyi calismalar dilerim.
Haftaya kahvede bulusmak uzere, kanatlarinizdan operim :) sevgili melekler.

seninle sohbeti ozledim diye*

2009-11-16T05:33:00.006+02:00

Biraz once yazdiklarini okudum. Okurken benim bir zamanlar gecmis oldugum yerlerde, su aralar senin havayi icine cektigini farkettim... Zaman zaman bir araya geldigimizde, sohbet ettigimizde, senin bilmedigin zamanlarda, edali hallerini izlerken, ne kadar da bana benziyor dedigimi hatirlatti yazin. Belki de bu yuzden sana gercekten hic kirilamadim ya da soru isareti olan her cumlenin belkide bu yuzden benim icin cevaplari bildigim yerdendi..
Senin gibilerin derdi, meraki, kavgasi hep kendiyle olacak, baskalariyla sohbete dalarken aslinda kendi icinde yolculuga cikmis olacaksin, ama caktirmayacak, sadece bilir bir edayla sohbet sirasinda, kendini basini aralarda,ciddi ciddi sallayarak bulacaksin, bunun anlami evet evet biraz daha icerdeyim olacak.. Kendini kesfediyor olmak, sohbete daha da cok baglayacak seni, kendini anladigini hissedip, garip bir haz alacaksin o sohbetten ve kendinden.. Aslinda degisirken ve gelisirken de neler oldugunun farkindasin ama sen bunu kendine belli etmezsin! Cunku bu kesif yolculugu sana baska bir haz veriyor. Seviyorsun kendini izlemeyi ve degistigini, gelistigini ya da yanlislar yaptigini dusunmegi. Hatta bunlarin sonucunda, seni karsilayan hikayelerin icine girmis olmayi...
Sana bir sir verigim mi? Bence bizim bi wonderland'imiz var... Bize hazirladiklarini izlemek icin her dafasinda en onden yerlerimizi ayirtmis oluyoruz ve merakla bekliyoruz.
Seviyoruz O'nun icinde yasamayi, baskalarini oraya misafir etmegi, seviyoruz... Ve bu masal hic bitmeyecek. Surekli kahramanlar, yerler degisecek ama biz her sayfasinda baska bir haz alacagiz... aglarken bile..

yine ustunden, icinden, derinden, ama fazla sokulmadan anlatmaya calistim... simdi uykum var, yarin tanidik ama yeni bi hayat beni bekliyor, sans dile azizim*

kalp kapakçıklarım derin derin nefes almaya başladılar sanki..

2009-09-18T03:28:00.008+03:00

kalbime misafir ettiğim, beni ben yapan ya da yapmayan ne varsa, hepsini azad ediyorum... hepsini küçük sandallara koydum ayrı ayrı.. kıyıdan teker teker açığa bırakıyorum hepsini şimdi.. arkalarından ne mendil, ne de el sallıyorum, sadece yüzümde huzurlu bir tebessüm var, onlar giderken... içimde de özgür kalmanın hafifliği... kopamamak bırakamamak bağlı kalmak yola yalnız devam edememek en ağır yüklerden, hatta bir filden daha da ağırdır... soyut şeylerin somutlardan daha ağır geliyor olması mutlaka bi fizik kuramına aykırı ya da ben şuan o kuramı kendi deneyimlerimle çürütmüş bulunuyorum... ya da fizikten kalıyorum... farketmez... kalmak benim için sorun olmadı hiç... çünkü kalma sebeplerim, karşılığında verilen bir F e göre, yeni bir alfabe oluşturmak gibiydi... bana bir F veriyorlardı bende o F le hayatımı F'eth ediyordum...
yani şimdi kaldysam bile, ben fizikten aldığım f le yine bir feth yolculuğuna çıkıyorum, bu sefer bir kaç satırlığına sizi de yanıma alıyorum...

zordur yani, kopamamak bırakamamak bağlı kalmak... yolun sonuna geldiğini bilir ya da hissedersin ama içindeki naif ses dayanamaz bırakamaz ne varsa bırakman gereken bırakmadığın gibi sıkı sıkıda bağlanırsın onlara... yük edersin yanına alır yola devam edersin bir gün mutlaka lazım olucaktır diye, acil durumlarda açılacaktır paketi yaparsın her birini ayrı ayrı.. o da yetmiyormuş gibi yolda karşına çıkan çer-çöpüde sıkıştırırsın aralara. buna naiflik denmez, hassasiyetle örülmüş başka bir şey denir!
benim beynimin bellek kısmı, çabuk siler hatırları, cümleleri, hikayeleri... tabiki her şeyi değil ama bazı anıları yıllar sonra gerçekten kesik kesik hatırlarım. hatta bazen, hatırlatmaya çalışırlar utanmasam, uyduruluyor sanacağım anlatılanları.. AMA, kırılgan biriyimdir... bunun sebebide sanırım, beynim siliyor ama kalbim yükünü almış, yola devam ediyor, mantığında saklı... yani beyin yok ediyor yaşanmamış gibi... ama kalp, yaşanan iyi kötü ne varsa kodluyor ve işliyor içine.. ne sebeple geldiğini tam anımsayamadığın bir sürü duygu, kapakçıklarına kadar yüreğini dolduruyor... sonuç? hisler biriktiriliyor, unutulmuyor.. içimdeki duygu çöplüğü bilgelik taslicak sırası gelidiğinde.. benim bahsettiğim sizi siz yapan, duygularınız değil, sizi siz yapmaktan uzaklaştıran, her anının bıraktığı hisler... yani beyin unutsa bile kalp unutmuyor bu yüzden de kırılganlığı her seferinde biraz daha artıyor, kalbin... beyin de hiçbir şey hatırlamadığından kalbe ayak uyduramıyor, sonunda, kalp kapakçıklarının sayısına bakmadan, bir de bana sormadan yük ediyor onu bunu kendine, yolda atmayada kıyamıyor... ve blaa blaaa blaaaa

şimdi ben sadece beni ben yapan duygularımı yanıma alıyorum
ve diğerlerini aldığım yerlere geri bırakıyorum...

yüzümdeki tebessümü de, hayalinizin bir köşesine bırakıyorum.

bu yazıyı, mevsiminde yaşamış günlere ithaf etmek geçti içimden..

2009-09-01T22:06:00.008+03:00

bugun mis gibiydii, 1 eylül...
sonbahar, yağmur damlacıklarının bereketiyle karşıladı günü. ve muzur gülüşüyle içimdeki ses, uyandığımda kulağıma ''mevsiminde yaşanacak bu sene her şey...'' diye fısıldadı.
eşlik ettimmm, bende ona gülümsedim... iyi de ettim :) çünkü müjdemi vermiş gibiydi. sesimin tonu hoşuma gitti!!! çünkü bi yengeç'e göre fazla kararlı ve amaaaan pııııpp'çıydı, diğer yandan da tıpkı bi yengeç gibi hislerinde yanılmayacak gibiydi.

yağmur kokusu...... çocukluğumdan beri içime çektiğim en saf, en temiz, en güvenilir, en huzurlu kokudur benim için. hep sevdim yağmurun toprak üzerinde bıraktığı,ikisinin uyumuyla havaya dağılan, o kokuyu...

kokuyu getiren yağmuru da sevdim... yağmuru getiren bulutların kendi aralarında önceden saatleşip, buluşma yerinde, tam vaktinde çılgınlığıyla, çarpışmalarını seyretmeyide sevdim.. gri semanın onlara ev sahipliği yapmasınıda sevdim...
yağmur yağmaya başladığında sokaklar tenhalaşır, bizler cam koyarız dünyayla aramıza; evimizin camı, cafenin camı, ofisin camı, arabanın camı, önünden geçerken girmek zorunda kaldığımız herhangi bir dükkanın camı...
nerde olursan ol yağmuru izlemek güzeldir bana göre... sanki bebeğin anne karnındaki duruşu gibi... çıkma zamanını bekleyen,dışarıda olanlara duyarlı ve onun olduğu yerde varolan huzurun, yaratmış olduğu sakinlik...

camdan yağmuru izlerken, farkında olmadan kendimizi de izleriz.. (bknz: bir dahaki arap kızı rolünüzde buna bir dikkat edin.) yağmurlu havaları sevmeyenler bile bunu yaparlar, o yüzden onlarda yağmuru ve yağmurlu havaları sevmelidirler, yağmurlu havalara hava atmamalı cama vuran damlacıkların sesine kulak kabartmalıdırlar...

bu yazı aslında burada bitmiyor... bu yazı yağmurlu havayı sevmeyenler sevsin diye de yazılmadı... bu yazı yazılmış olsun diyede yazılmadı... bu yazının anlatmak istediği bişi vardı mutlaka ama yağmur taneciklerinin bana anlattığı şeylerle biraz karıştılar... dağanık kalsın dediimm...
yağmur derinleştirir nasıl olsa yazdıklarımı dediimm... iyi ettimmm.

yağmurlu bir günde, yağmuru izlerken, kendinizle karşılaşırsanız, onu, yağmurla tanıştırmayı unutmayın. birde kendinize, benden, sevgiler iletmeyi..

Pardon, bakar mısınız....

2009-07-23T02:22:00.010+03:00

'Pardon... halbuki sizi tanıdığıma yemin edebilirdim...'

Sevgi neydi...
Kimleri kaç kere sevmiştik, kimlerden kaç kere vazgeçmiştik? Gerçek miydi o vazgeçmeler, yoksa sadece birbirlerini üzdüklerini düşündükleri için miydi, iki insanın seviyorum derken, birbirlerinden vazgeçme çabaları? Eğer bir şeyi çabalıyorsan, bu durumun öyle gerektirmesindendir, ama haklılığı, doğruluğu yoktur. Çabalamak, durumun yalancılarıdır sadece...
Konu aşk ya da sevgiyse, bir de içine çabalamak lazım düşmüş ise, işte o an yük eder bir şeyleri, insanların kalplerine... Oysa kalpler sadece sevmek istiyorlardı, çabalamak değil...
Birbirinden vazgeçmek için çabalamak, halledilebilir birkaç tecrübesizliğin üstesinden gelmeği o an becerememiş olmak, severken yokuşa sürmekti belki de iki kalbi...
Farkında olmadan cahilllik etmişlerdi çabalamayı seçerek... Çokça yıllardan sonra anlaşılacak bir şeydi bu, şuan sadece bir muammaydı ne düşünmeleri gerektiği...
Kim nederse desin, bir gerçek vardı ki birbirleriyle konuşurken, ikisinin de ses tonunda, hala aynı şaşkınlık var... Kim ne derse desin, onların bile değiştiremediği şeyler vardı bunca çabaya rağmen... Kalplerinden geçen düşünce; hem uzak kalalım hem özel...
Eskiden olabilir geliyordu bu cümle... Şimdi sorsanız, birine karar ver, derim... Saçma çünkü... İki günlük dünyada uzak mı kalmak istiyorsun? Özel mi? Özelse, neden uzak kalmalı? Diyorum ya muammaydı ne düşünmeleri gerektiği... Zoru seçmişler anlaşılan, anlaşılan delirmişler... Kısmet demişler... Kısmete atmışlar bütün yükü... Halt etmişler...

İnsan kendisiyle defalarca çelişebilir miydi, mümkün müydü bu gerçekten... Yıllar geçtikçe anlamını yitirmesi gerekirken, yitiremeyen tek özel isim olmak mümkün müydü bir kalpte...
'Pardon bakar mısınız, Tanışmış mıydık?
Yürüyüp çıkmazlarda yorulmuş muyduk?
Yüzünüz ne kadar da aşina...
Avucumun içine almış, öpmüş olabilirim...
Gözünüz öyle uzak bakmasa, sizi tanıdığıma yemin ederim...'

Mümkün müydü? Yıllar dalga geçercesine eğleniyor muydu, her defasında, her anı dün gibi anlatılırken, dost sohbetlerinde... Senede bir defa da olsa, dalıp giderken sessizce geçmişe, bir de üstüne isimlerini bilmediğimiz insanlar seni bana, beni sana bir anlığına misafir ederken, anımsarken yine uzak, yine özel birbirimizi ikimizinde içine düşen ses aynı mı dersin... Bilmiyorum...
Kim bilir ne yapıyoruz o anlarda, birbirimizden habersiz... Başka insanları tanımaya çalışıyouz büyük ihtimalle, çünkü hayat devam ediyor ve biz sıramızı savmış, denemiş, becerememiş, özel, çok özel ama kızılcık şerbeti içeriz, hallerde...

...Çok iyi bilidiğin, her hareketini ezbere bildiğin, hangi cümlesinden sonra ne söyleyeceğini, ondan önce bilidiğin; sana uzak, başkasına çok yakındır. Mutlu olsun dersin, ama bir tarafın daha da uzaklaşmaktan korkar, yabancılaşmaktan korkar, yerinin dolmasından korkar... Bencillik gibi algılansa bile, bencillik değildir, sadece kızılcık şerbetinin içilemez hale gelmesidir bu his...
'Mutlu ol tabii... Hemde çok mutlu ol kalbim başka bir şey isteyebilir mi senin için...'
Bunca yıl şerbetlenmiş iç ses, dayanamaz sorar kendine '...bensiz mi gerçekten?'.

Düşünülmesi gerekenler ve gelecek, yine muammadır, adı hala özel isimdir...
Göz göze geldikleri günü kim belirlemişse, birbirlerine veda edecekleri günü de yine o belirleyecektir, adı da kısmettir.

24 is over.. 25 welcome to my life..

2009-07-18T02:02:00.003+03:00

çeyrek asır derler benim adıma bundan böyle :)

''hayır 25 değilim, yok 4 ay var, yok 2 ay var, yok 10 gün var'' derken bir kaç saat önce 24üme teşekkürettim, bana kattıklarına, öğrettiklerine, yoldaşlığına, kafam karışıkken bile hep o vardı geçicek bunlar zamana bırak, bana bırak, diye güç veriyordu sanki.. sevmiştim 24ümü, bütün yaşlarıma teşekkürler, ama 24 hepsini ayrı ayrı düşünüdürtmüştü bana, geçen yaşlara anlam yükletmişti, geciken cevaplarımı vermişti onlarla ilgili.. hımm meğerse bu ondan dolayı, şu da bundan dolayı böyle olmuşşşş dedirtmişti..

öğretici bir yaştı 24 benim için 25ime 1 kalaydı, çevremdekiler hep yaşının kızısın derlerdi, ne bir fazla ne bir eksik bencede öyleydi bu zamana kadar.. tabi günümüzde çabuk büyümek isteyen hemcinslerimi gördüğümüzde ben neslimin son örneği olup, onların arasında da şaşkın ördek yavrusu gibi sırıtmış olsamda hep sevdim bu sakin, acelesiz, telaşsız yaşımın kızı olma hallerini... yaşanacak zaten zamanı geldiğinde yaşanacak adı üstünde değil mi? o zaman, zaman karar versin değişimlere, geleceklere... büyülmüşte küçülmüşlüğe hiç gerek yoktu benim dünyamda, hala da öyle... içimde hem olgunlaşan, olgunlaşırken de masumluğunu korumak isteyen bir kahraman var sanki... kahraman diyorum çünkü bu anlamı hakettiğini biliyorum... başka başka halleri var, güçleri var, sözleri var, yüreği güzel gerçekten içimdeki kahramanın... benzemiyor kimseye, benzetilmek istensede, benzemek istesede olmuyor.. sonrada anlaşılıyorki bizim kahraman, kendi hikayesini yazıyor çalmadan çırpmadan imrenmeden... olduğu gibi büyüyor, kendi gibi olmaktan şaşmıyor, ne öğreneceksem ne göreceksem ben gibi olsun istiyor... üzülüyor, gülüyor, seviyor, hayal kırıklığı yaşıyor, başarılıyken başarısız, başarısızken başarılı oluyor, giyiyor, çıkarıyor, olmuş mu olmamış mı bazen bilemiyor, bazende en bildim diyene sen halt etmişsin diyor :)..
öyle güzel büyüyorki aslında.. benim dengemi bozmayın diyor, kendi işinize bakın diyor, hani çok biliyordunuz ya bildiklerinizi biraz daha çoklaştırın siz, yollarımız burada ayrılıyor diyor çok bilenlere... dünya sadece yuvarlaktır bir de mavi, yeşil, beyazdır diye hayal edenlere anlam veremiyor. bir de şimdi bunun konuyla ne alakası var diye, beni uyarıyor ve ekliyor sen seversin parantez aça aça sohbet etmeyi ama artık yaş 25 toparlada çok dağnık gözükmesin diye ikaz ediyor...
ben biliyordum iki de bir 25 25 die ikaz ışıklarının yanacağını aslında! bu yüzden de gün be gün direndim doğrusu, daha değilim, daha olmadım, diye düzelterek herkesi.. çünkü yaş 25, yapılacaklar listesi tamamlanmadı daha... aslında, tamamlanmamasıda normal, bana soracak olursanız. çünkü gelişiyorum, sorguluyorum... birileri bu yaşa hadi karar verdin mi, hadi karar verrr diye çalar saat takmış gibi ve hekes büyük cevaplar bekler gibi sorularının karşılığında... bu sorular herkesten gelebiliyor, büyüklerden, yaşıtlarımdan, küçüklerden. ama en komiği yaşıtlarımdan geldiğinde oluyor... ''Hımmm şimdi ne yapmayı düşünüyorsun?'' :) SANANEEE :) sen neler yaptın? hadi yaptın belki, başarılarının devamını dilerim ama yaptığın şeyle gerçekten bu sorunun karşılığında, verilecek cevabı tartabilecek nitelikte misin? emin misin? komik misin? hangisisin... hepimiz iyi kötü tecrübeler edinerek yolumuzun efendisi olmaya çalışıyoruz.. ama yolumuzun... başkalarının yollarına efendi olamayız arkadaşlar o yüzden boşyere birbirimize böyle sorular sorup birde üstüne cevabı tartmaya çalışan düşünce sistemimizi başka şeyler için yoralım.. komik olmaktan vazgeçelim derim... hayatı sorgulamaya varım, yapacaklarımızdan bahsetmeye varım, fikir alışverişine varım, ama soru cevap, doğru yanlış, tüüü kakaaaa larda yokum...
bu zihniyet 25 olmaya korkutur insanı :) taktıkları zil çaldı çalacak diye kimsenin kalbi dayanmaz, ya da en iyi senaryo panik atakla kurtarırsınız ;)

neyse bu parantezimden sonra:), 24 olmak güzeldi.. yaşadıklarım ders, yaşamadıklarım tenefüs oldu. 25 e acelem olmadan girdiğimi ilan etmek isterim buradan, bütün acelesi olanları selamlayarak... önce sağlık diliyorum, sonra da her şey olacağına varacak zaten diyorum ve güzelliklerle varmasını diliyorum*

bu gece çok çok güzel vedalaştık 24le mfö uğurladı, hem söyledik, hem oynadık, hem güldük... süperdiii süperrrrrr ...

24 is over..
25 başlar.. ve bu gece olur hepsi.. 24ü uğurlarken, 25e say hello derken MFÖ de buna eşlik ederken şansı bol olur bu yaşın.. iyi de olur güzel de...
çeyrek asır derler adına.. bol nazar boncuklu, bol yıldızlı pekiyili =)

sessizlik..

2009-06-30T00:59:00.003+03:00

bilgisayarın karşısında hiçbir şey yapmıyorum..
uykum var, dünden kalma bir uykusuzluk ama geçmişle alakası olan uykusuzluğu ne yapim diye uyumak da istemiyorum şimdi..
cem adrian dinliyorum.. ne kadar yalın anlatıyor, yormuyor, sarıyor..
saatimin dakika sesleri kulağıma geliyor, gece o kadar sessiz mi?
ne kadar hırslı ses çıkarıyor bu saat.. acelesi çok var gibi.. bensiz nereye gideceğini sanıyor anlamıyorum. içinde ben olmasam zamanın anlamı olur muydu.. yalnız koşan dakikalar ne kadar da anlamsız ve boş olurlardı.. uyum içinde eşlik edelim birbirimize hadi bekle orda, koşma daha fazla ben aceleyi sevmem, hep geç kalırım sorun da etmem.. sessiz gecede senle konusur oldum bak... bir gün senle kalakalacağız böyle kafakafaya vermiş senden benden konusacağız.. sen hatrlıyor musun diye sorucaksın bende hikayenin içine seni beni katıp başlayacağım anlatmaya...
sessizlikler korkutur beni, arkasından iyi bir haber gelmeyecekmiş gibi.. acaba o yüzden mi zaman zaman susmuyorum.. evet. nerede çok konusan bi eda ya rastlarsanız bilin ki endişeli, korkularından yarattığı önyargılarının endişlerinden arınmak istercesine sesine yaslanmış... ewde işte aşkta dostta...
sessizlik.. ewde, bir ailenin konusmadan yemek yemesi gibi.. soğuk, mecburi, anlatacak cok sey olabilir halbuki bi denesen.. şiiiit susun haber dinliyorum!.. peki.. aklıma bir sey gelmişti belki bir fıkra? belki günümle ilgili bir komik durum? ya da bilmiyorum işte, paylaşacak güzel şeylerden bir demet yasemennnn?
peki sonra devam edelim.. sonra? dikkat et de dakikalarla kafa kafaya vermiş olma..

sevmiyorum soğuk sessizlikleri... huzursuz ediyor.. gereksiz buluyorum.. saçma buluyorum.. saçma sapan buluyorum... ne alaka buluyorum..

şiiiittt haber dinliyorum..

peki bende haber oluyorum o zaman orda görüşürüzzzzzzzz :P

Ortaçgil demişken...

2009-06-22T00:39:00.005+03:00

hiçbir neden yokken
ya da biz bilmezken tepemiz atmış, konuşmuşuzdur..
onca neden varken ve tam sırası gelmişken hiçbir şey yapmamış, susmuşuzdur..
aynı anda aynı sessiz geceye doğru içim sıkılıyor demişizdir.
aynı sabaha uyanırken, kimbilir aynı düşü görmüşüzdür..
olamaz mı, olabilir.
belki benim kağıt param döne dolaşa senin cebine girmiştir,
belki aynı posta kutusuna değişik zamanlarda da olsa, birkaç mektup atmışızdır..
ayın karpuz dilimi gibi batışını izlemişizdir deniz kıyısında..
aynı köşeye oturmuşuzdur köhnede belki birkaç gün arayla..
olamaz mı, olabilir
dolmuş kuyruğunda sen başta ben sonda öylece beklemişizdir
sabah 7:30 vapuruna sen koşa koşa yetişirken, ben yürüdüğümden kaçırmışımdır..
aynı anda başka insanlara seni seviyorum demişizdir...
mutlak güven duygusuyla, başımızı başka omuzlara dayamışızdır..
olamaz mı, olabilir.
onca yıl yollarımız hiç kesişmemiş.
şu gün dışında....

Uykuyu niye tutamaz gözlerim*

2009-06-21T05:00:00.005+03:00

1-çok mutlusundur
2-çok mutlusundur
3-çok mutlusundur

afferim nerden bildinnn??

sebepsiz gülüşleri ve mutlulukları severim, bunu derim hep... İnatçıyımdır, sebeplilere inat, sebepsizimdir...
ohh ne iyiyimdir...

ama bu sefer herzamanki hali mutluluğumun yanına, birde sebepler renk olalım dediler... Güzel bitti gecem... beklediklerim vardı. hemen ilkiiii!! sınavlarım bitti okulum beni terk etmek istediğini belli etti sonunda. Birbirimiz için hep özel olduk, iyi hatrlayacağımızı umuyorum(!) Nasıl harika bir hismiş yaa Dımdım Dımdım Dımdımmm fon müziği hiç sona ermeyecek sanmıştım birara!!! Uzun zamandır kocaman bi ohh çekmeyi haketmiş gibiydi gözlerim... Laf aramızda, eskiden ben gülerken onlarda gülmekten hoşnut olurlardı ve ne yazıkki son zamanlarda, ben diyim leylekler havalandıktan sonra, siz diyin leylekler döndükten sonra, onların içinden gelmiyordu, ben gülerken onlar fazla bi durgundular... Neyse onların mazisi böyleydi son zamanlarda... Derken bişiler güldürmeye başladı onları... Ben gülerken dur bekle demeye başladılar :P Bazen ben suratsız olmak istiyordum ama 'o bişiler' buna engel oluyor, onları güldürmeye başlamış oluyorlardı... Biraz daha vakit gectikten sonra beni susturmaya başladılar kendi aralarında iyi anlaşıyor gibiydiler, karışmak istemedim bu sefer daha önce bir kere aralarına girmiştim... Bu sefer karışma dedim iyi de ettim...
Tedirgin olanlar oldu aramızda, olmadı değil... gözlerime karışmamı bekliyorlarmış sanırım, hesaba katmamışlar karışmayacağımı... belki şaşırttım onları, belki eğlence yarım kalacak şimdi, belkide çok daha güzel olacak... Burası hala muamma. Çünkü benim gayet huzurlu mutluluğumun arkasında, siyah beyaz korku filmi çevirmeyi bir borç biliyorlar kendilerine... Tedirgin etmiyor değil ediyor ama çok üstelemiyorum, mavi kuşun semada hala süzülüyor olması bir yerlerden çıkıp geleceğini, korku filminin seni sarmayacağını aslında romantik komedilerin üstüne tanımayacağını söylüyor...
Ben mutluyum şimdi kendi adıma, çünkü inceldiği yerden kopsun dedim, doğrusu içimden ya gercekten koparsa dedim de biran, çünkü öğretmişlerdi bir ipte iki cambaz olmazdı... ama oldu bu sefer sanırım... bazen olabiliyormuş... kaçak dövüşten sıkılmıştım iyi de oldu...
Diyeceksin ki muamma diyorsun, mutluyum diyorsun, birde gözlerimde memnun bu halden diyorsun... nasıl yanii yaaa diyorsunn... çok soru soruyoorrrssuunnnnn :) ama sen bu halini de zaten biliyorsun......
Evet mutlular çünkü ıskalamaktan korktuğum, çokca zamanlardan sonra, nasıl olurdu die meraklardan merak beğeneceğim masala, inceldiği yerden kopsun derim daha iyi olur gibi geldi...neyse karışık bir meseleymiş herkes öyle diyormuş... peki o zaman şimdilik öyle olsunmuş..

Gözlerim benim adıma birşeyler demek isteseniz ne derdiniz ona..
*bana bırak hazır açmışken kapılarımı kalbime temiz hava girsin...
diyeee seslenirdiler sanırım...

Keşke başka zamanda karşıma çıksaydın, şimdi burası çok karışık, bildiğin gibi değil diyen şarkı sözlerinin farkedemediği bir şey var...
Biz zaten başka zaman dedikçe, o başka zamanlar hep dönüp dolaşıp yine bizi bulmadılar mı bu zamana kadar? Başka zmanlarda karşılaştıkça, bir defa bile olsa, bi 'acaba?' dedik birbirimiz için eminim...

Başka zamanların, bu kadar sık karşımıza çıkmaları bize bir şey göstermeye çalışıyor olmalı. Bizim de onlara karşı hep korkak olmamız, bu kadar yolu her seferinde gelen, bu zamanlara haksızlık bence...

*sağır, kör, dilsiz görünür gibisin ama aslında iyi birisin.....

sen denersen eğer bende denerim,
yada güzel olmadı bu yazı diyelim, biz ortaçgil dinlemeye devam edelim... ne dersin

PS: choose someone*

Müjdemi isterim =) Ajda Pekkan Müjdemi Verdi...

2009-05-19T01:38:00.006+03:00

Yazımın şarkısını buldummm :) BU KAPIDAN İLK GİREN AŞIK OLACAK, SÖZÜNEDE ÖZÜNEDE SADIK OLACAK İKİMİZE BU TABİAT AŞIK OLACAK, SIRAMI BEKLİYORUMMMMM....... :P
izlemeğe doyulamayan güzel kadın... Ajda Pekkan.. O'nun seside eklenince sözlere, kapıda nöbet tutmak için sabırsızlanıyor insan!!! Daha neler demiyor ki o ses... Acılar güzel olacak... Yürek hep de şanslı değil bir üzen olacak.. Ne yazık ki çerçeve değil resim arıyorum... Bu sefer ki zorlama değil seni seviyorum... Ooohhh ne iyi yapıoruzzzz, diyeceğim günleri bekle diyor şarkım. Şarkımı da sahiplendim hemen, ohh ne iyi yaptımmm :)

aklınızda olsun ben evrene mesajımı ilettim ama sizde bilinn... :P

çok çok akıllı olmasın,
kendini öyle sanmasın..
sen ben gibi olsun,
ham olsun,
pişmek için hazır olsun..
kalbinin gözleri olsun,
bakmayı bilsin.
sarraf olsun, taştan anlasın, ama;
yüreği taştan olmasın,
hamurdan olsun, yoğrulsun yoğrulsun kalp şeklinde olsun,
tadından yenmez olsun.
hayalleri gercek olsun...
ben çilek, o muz olsun,
loving you şarksı fonda olsun:)
eee daha ne olsunnn :):):)
*aminnn :)

sonsuz kere niyet, yanii sen yeterki iste...

2009-05-13T02:24:00.004+03:00

Selçuk Yöntem, nasıl kibar nasıl kibar, hoş bir tebessümle dinliyor telefondaki sesi...

Hatırlıyor musun???? Hatırlıyor musun hatırlıyor musun :):):)????? Hatırlıyor musun???? diye soran ses çok ısrarcı, her anlattığı ortak anıdan sonra HATIRLIYOR MUSUN diye soruyor telefondaki hanımefendi. Biz usanır mıyız bir erkeğe bunu sorarken, aslaaa :)

Anı sahibi aktörümüzün başı onaylar gibi, içten bir tebessümle, eveeett derken, iç ses hayy allahım hayıırrr diyor gibiii :)

Kadınlar hatırlar and all man can't do that :)

Çoookk hoşşştuuuu, mimikleri izlemek, sesteki meraklı soru kalıpları, ne olucak şimdi diyen saniyelik sessizlikler... İşteeee kadın erkek diye dakikalarca güldürdü beni... Eveeet, biz böyleyizzz dedirtti bir kez daha. Hanimiş kadın, hanimiş erkek :):). Kadın toplayıcı, erkek avcı... Kadın çok şeye, erkek tek bir şeye odaklı. Kural buymuş... Bende bu cümleyle caveman in yalancısıyım vallahi... Benim tek bildiğim kadın unutmaz, erkek hatırlamazdı. İşte bunun sebebeplerini caveman böyle açıklıyordu oyunda.

Kadınlar unutun anıları gitsin yawwwwww:):):) impossible is nothing dedi, çimdeki dalgacı ses hepimizeee... Ama yengeç kadın ruhum, imkansız, bu düzen böyle devam edecek diyor, gözleri pek tabiiki dokunsanız damlaları avuçlarıma dökmeye meraklı mı meraklı... Mağrur, gururlu bir de tebessüm oturtmuş yüzüne... Oturtmuş ama Pinokyo gibi yalancı yengeç burnu kıskaçlarına dolanıyor...

'Yok canım, ne alakası var unutabilirsin tabii ki unut unut üzülmemki... ben de seni taklit ederim olur biter.'

Pinokyo özür dile herkesten yalancı oldun iiyiicee seenn!!!

Hem anıları unutmamak kötü bir şey deildir, akisine iyi bir şeydir...
Karşındakine, 'hatırlıyor musun' diye sormak mı?? Bak o, huzuuuurr huuuzurrr diyen biri için tüü kaka bişiidir işte :))

Kabul etsek ne olur bu gerçeği sanki... Bence pek bi güzel olur... Huzurrrr olurrrrr mesela :):) , aşk daha bi güzel olabilir mesela.. (kavga,dövüş aşkı da seven var, çeşit çeşit senden benden var illaki... onlara adanmamış bu yazı) Aşk olur dedik huzur buyursun dedik başka ne olur??? Türetin türetin sizde... Pek daha hoş olur kanımca her şey...
Hadi iki cins olarak anlaşmanın niyetine girelim biz, gerisini çocuklar karar vermişler kendi aralarında, bize de onaylamak düşer desin zaman...

Biz kızlar; beni unutmada anıları yük ederim ben kendime, ama bi şartla, sadece kendimi kendime yük edemem.Beni unutma yeter diyelim... (bak şu kıza ya yine şart koştuuu :):)
Erkekler de; ................................... Onlar adına konuşamadım şimdi, kendi kalplerince güzel bir cevap verirler eminim, niyetleri varsa... (hay allah onlarında niyeti olacak daha di mii :):)

Biraz şaka, biraz gerçek sende yakala bi ucundan bu yazının.

De ki; mahareti sadece sevmek değilmiş işin. Niyetle başlar, sevgiyle bitermiş meğerse...

Aaaaa so!

Hepimiz, bu yazıdan sonra sonsuz olalım kalplerde.......

düşün.. düşün.. düş kura kura düşün...

2009-05-12T20:08:00.005+03:00

Bugun, ne yazsam seve seve okurdunuz? 'Neden, yine kafanı çevirip gözgöze geldiğin her hangi bir güzelliğe yazmıyorsun? İçine kendini de koyarsın yine, tersinden başlarsın anlatmaya...Kimine göre şeker, kimine göre anlaşılmaz, kimine göre sen gibi...' diyen iç sesime cevap vermek isterim öncelikle; çünkü şekercim her gün aynı tonda yazıdırmam sana, olmaz, senin kelimeleri yuvarlamanı bende seviyorum ama, kabul edelim sen bu ısrarcılıkla sınıfta kalmamış mıydın? Kararlıyım başka başka şeylerde yazıdıracağım sana. Harikalar diyarında da tek bir bahçede geçmiyordu hikaye hatırla... Büyüyeceksin, küçülüceksin, bazen ayağının bir kapı için çok büyük olduğunu göreceksin, bazen yalancılar doğru söylüyorlar sanacaksın peşlerine takılacaksın, çay partilerine katılacaksın, bir çift göz uzaktan seni izleyecek bilmeyeceksin, geç kalan beyaz tavşanın peşine takılacaksın sonra onu gözden kaybetiğini sanacaksın hopp hikayenin içinde bir yerde tekrar karşılaşacaksın... işte sen böyle yazacaksın... sürekli sahne değişmeli, ama aynı heyecanla sürüklemelisin beni...

hadi sen bir düşün bu söylediklerimi...

başlık koyamadım, yazdım yazdım sildimm.. sonra, hadi bu da başlıksız olsun dedim...

2009-05-03T03:12:00.007+03:00

Kaybolmak istiyorum bulutlarda.
Bulamasın hayat beni, sobeleyemesin ebe!
Sende gelsen ne güzel olur.
Oyun oynasak, koşarak terlesek,
Şekerci dükkanındaki kavonozlara gömülsek,
Hayal kursak içine bizi düşürsek,
Denize açılır gibi yapsak,
Sadece mavi kalsak,
Mevsimleri dilesek,
Yağmurlardan çilek istesek,
Kırmızılardan mutluluk yaratsak,
Kumdan kale yapsak,
Penceresinden baksak,
Koşaradımlarla bir ses duysak,
Hemen ordan kaçsak,
Gölgemizden kaçtığımızı farketmesek,
Sımsıkı sarılsak
Ve mutlu son
Hiç ayrılmasak...

daha güzel anlatılır mı...

2009-04-30T00:21:00.001+03:00

yok benim bi sebebim, senin de olmasın

2009-04-29T19:13:00.003+03:00

sebebi olmadan mutlu olmak gibisi yoktur
severim ben sebepsiz mutlulukları
keşke herkes sebepsiz gülse
ve kimse sebepsiz gülenlere deli demese...

Adına güvenseydin eğer...

2009-04-27T20:45:00.003+03:00

Geldiğim yer uzaktı sana,
Senin coğrafyanda bilmediğin bir diyardı.
Gözlerimin içine baktığında mutluydun,
Bilmediğin diyarın sularında geziyor olmak, keşfedebilir miyimin heyacanıydı.
Gizemliydi izlediğin manzara...
Halbuki basitti çizmesi.
Renkler netti.
Bir çocuğun en sevdiği,
Elinin en alışkan olduğuydu.
Masmavi bir gökyüzü,
Yemyeşil ağaçlar, bazılarının üstünde kırmızı elmalar,
Bir kulübe, güneş var ama, kulübenin bacasında da duman..
Alfabeden çalınmış kuşlar süsler resmin ortasını...

Renklerin yerini yeni öğrenmiş
Okumayı yeni sökmüş çocuğun resmidir, benim manzaram.

Diyarımdaki;
Güneşin parlaklığı gözünü almış, belki tenini de kızdırmıştı biraz.
Suyun tadı çok saf gelmiş, tadını alamamışsın,
Alışkınmışsın başka başka, ama aynı tadlara.
Senin için yapacak bir şey kalmamış, bu bilinmedik diyarda,
'Ya kaybolursam' korkusundan başka...

Ama bilmediğin bir şey varmış, dünya yuvarlakmış.
Geçtiğin bir noktaya, bir kez daha uğrama ihtimalin varmış...

bir hikaye olur istersen..

2009-04-27T20:25:00.004+03:00

Teşekkür ettin.. Çünkü Atilla İlhan bulmuştun. O da teşekkür etti, çünkü hayatında ona benzer bir şey bulmuştu... Sonra ne bulduğunu sordun... Cevap veremezdi kurallara aykırıydı. Biraz bir şeyler öğrenmişti, iyi eğitiliyordu ve cevap verilmemesi gereken şeyler vardı, bazen susmak gerekirdi...
Cevap vermek isteseydi ne derdi?
Tarifi var ama tarifi yok...
Biraz hayat, biraz sen, biraz o...
Kelimeleri tarifsiz kılmak isterdi yine heralde, çünkü kelimelerin anlamı kadar sığ değildi bulduğu... Tarifli tarifizdi, her zaman olmazdı. Suyun üstüne çıkarken hissedilen itme gücü, ferahlık, su, nefes, buğulu gökyüzü, gökyüzünün rengini verdiği renkti suya...

Tarifli tarifsiz diyorum ya işte..

Bir andı sadece hissettiği, cevap vermemekte haklıydı...

Farkında olamadığın...

2009-04-27T20:23:00.001+03:00

Duyduğun ve hayal ettiğin kadardım..
Halbu ki;
Anlatılmaz yaşanırdım..

sezen aksu & meral okay.. biz dünyalıların içini okumuşlar...

2009-04-27T13:50:00.002+03:00

Geceye açar akşam sefaları
Ölüme benzer güne vedaları
Deli dolu bir macera bir şölen bir düğün
Kadere kısmet narin hayatları
~
Işığa uçar bütün pervaneler
Ateşe giderken ne şahaneler
Dönerek acıyla aşkla şu alemi
Yana yana rakseder divaneler
~
Bir varmış bir yokumuş dünya masalmış
Her yolcudan bu handa hoş seda kalmış
Gökten üç elma düşmüş yuvarlanmış
Herkes payına düşen elmayı almış
~
Sora sora az gidip uz gidip kafdağına
Gizini arar saadetin dünyalılar
Günaha yakın dururken bir yanları
Ne kadar hazin hüzünlü sevdalılar

Yağmur damlacıkları olmak senin hayatında..

2009-04-25T19:22:00.003+03:00

Yağmur suyu gibi akmak üstünden...
Korunuyorsun, giydiğin yağmurluk sayesinde.
Değemiyorum sana, severek ıslatamıyorum yüzünü.
Üstünden bir bulut geçti ve ben yağdım.
Rüzgar yönlendirmişti, bir kere bulutu...
Rüzgarın işiydi bu besbelli,
Tersten de esebilirdi, esmedi işte..
Ona göre sevimli bir oyundu.
Sana göre parçalı bulutlu sağnak yağış,
Bana göre, dokunması gereken damlacıklardım sadece.
Kurallar basitti aslında;
Rüzgar üfleyecek,
Bulut üstünden geçecek ve ben sana yağacaktım.
Rüzgar ile bulut yaptıkları işbirliğinden memnundu besbelli..
Sana yağarken, sorun çıkartmak istemez şekilde usul usul çiselemek istedim.
Buluta fısıldamıştım; ''gürültü çıkartmayalım bu sefer...''
Sen tedbirli, güneşi bekliyorsun. (bir kez daha mı yaksın istiyorsun...?)
Bense yanık izlerin canını daha fazla yakmasın diye ferahlatmak istiyorum tenini...

laf olsun diye.. işin aslı, çok güzel olacak diye..

2009-04-25T19:10:00.005+03:00

sanki ölümüm yakın,
nereden gelecek,
kimle gelecek,
kimden gelecek bilmeden..
ışığımı görür oldu herkes,
güzelliğinden bahseder oldu herkes..
içtenliği dillerinin,
samimiyeti gözlerinin,
kaçınılmaz..

abdal olmayayım
hayra yorayım..

deniz..

2009-04-25T18:59:00.003+03:00

sen hiç uçurtma uçurdun mu?
ben bir kere uçurdum.
bir kere, babam vardı yanımda
bir kere eşlik etti bana..
kırmızı mavi renkleri vardı,
babam değince koyu kırmızı ve o koyu mavi gelir aklıma.
babam gibi hem sıcak, hem alıngan,
babam gibi bir yükseklerde bir sakinlikte,
babam gibi ipi kopunca kenara çekilir.
babam baba gibi uçurtma uçurur,
uçurtma babam gibi kaybolur...

~söz~.

2009-04-25T18:44:00.005+03:00

Her gün, bir önceki gün üst üste koyduğun taşların üstüne bir yenisini koy. Yüzünü güldürecek yeni şeyler yapmalısın hemen. Her gün sahip olduğun şeyler için sevinip, geçmişte seni üzmüş olan şeyler için daha az üzülmelisin. İşte o zaman doğanın müziğiyle beraber şarkı söyleyeceksin.
''Sana mutluluk sözü veriyorum..''

*alıntı

farzett ki..

2009-04-25T18:25:00.001+03:00

Farzetki, aşka geldim!..
farzetki..

sana geldim...

Dalga & Deniz Yıldızı & Güneş

2009-04-25T18:17:00.003+03:00

Deniz yıldızına sordum,
Neden kuruyup, kırılıyorsunuz?
Meğerse dalgalarla sevişmek, kırılgan yapıyormuş onları..
Güneş, denizden vazgeçemiyormuş..
Kaçamak sevişmeler yaşarken deniz,
Güneş aldatılmanın kızgınlığını yaşıyormuş, sessizce..

pencereden bakmıştım sadece...

2009-03-28T14:30:00.000+02:00

Hava misss... Güneş ağaç dallarını berraklaştırıyor; açık yeşil, koyu yeşil.. kahverengi desen değil, bordo denmez daha açık.. ne güzelmiş bu kırmızı? Koyu kahve, açık kahve..
renklerin dili inanılmaz!
iyiki her şeyin bi rengi var!! ya olmasaydı? gördüğün baktığın her şey aynı renk? ''korktum!''
Rengi olmayan bi atmosferde insan olmak.. bu kadar rengin içinde bile yüzmilyon baloncuklu harikaları es geçerken.. iyiki renkler var!..
İnsan doğasının; hırslarımızın, egolarımızın, doyumsuzluklarımızın ve daha bir sürü ''kötüyüm ben kötüyüm'' diye bağaran ama duymamazlığa gelmekten garip bi haz aldığımız o sesin yenik düşürdüğü(!), bizi içinde severek misafir eden, buyur eden ve hala hoşgörülü davranmak isteyen doğanın renkleri ya olmasaydı? inancınız neyse, bunları var eden güç neyse, şimdi teşekküredelim derim ben...
Hepimizin modu değişir aynı kalamayız istesekte imkansızdır ''içinde bulunduğum atmosfer modumu düşürür'' deriz ya da tersi bi, cümle.. sonuç da yine de ortam modumuzu derecelendirir. Bu cümlelerin şifresini çözdüm şimdi ben:
RENKLER...
mevsimin rengi..
odanın rengi..
ışığın rengi..
üzerindeki gömleğin rengi..
saç tokasının rengi..
kravatının rengi..
elbisenin rengi..
teninin rengi..
meyvenin rengi..
gözlerinin rengi..
-nin rengi..
-ın rengi..
-.. rengi..

renkler hissi yaratan gerçekler.. bize duygumuzu ifade ettiren ve sürekli aynı kalmamıza izin vermeyen..
Seni ağlatan, güldüren, anlamlandıran sana belki de adını veren..
hoşuna gitsin gitmesin, kaşındakine seni anlatan gerçekler.. senin sevdiğin ve seni var eden, karşındakine sevdiren ya da bişi ifade ettirmeyen rengin... onun renk tablosuyla senin tablonun verdiği his, aynıysa mutluluklar.. aynı değilse, yine mutluluklar... :)))

sevin ki renkler var.. ya olmasaydı???

renk tanrısına sonsuz teşekkürler...

2009-03-27T17:53:00.000+02:00

''Birim!'' dedi..
Sen de mi birim diyorsun? Peki...
Sen?
Sen?
Peki ya sen?
O zaman 2 sensin,
3 de sana kalıyor.
Sıra almak isteyen başka kim var?
Sen de mi? 4 de sensin o zaman..
Devamı geliyor ?
Sıra şaşmasın arkadaşlar..
Tek sıra halini alalım, bir kol boyu hiza bırakıldı mı?
Yapış yapış olmayalım..
Çok güzel..
Ben? Ben mi ?
Ben ''hamım'' dedim ya!..

2009-03-27T17:48:00.000+02:00

40'ım çıkmış meğerse benim.
Şimdi Losa şerbeti fincanımla kahve içiyorum..
Büyümüşüm.
Yine 40'ım çıkacakmış...

DENGE~

2009-03-24T22:56:00.001+02:00

Sizin alınız al inandım
Morunuz mor inandım
Tanrınız büyük amenna
Şiiriniz adamakıllı şiir
Dumanı da caba
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız
Bütün ağaçlarla uyuşmuşum
Kalabalık ha olmuş ha olmamış
Sokakta yitirmiş cebimde bulmuşum
Ama sokaklar şöyleymiş
Sokaklar şöyleymiş
Ağaçlar böyleymiş
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız

Aşkım da değişebilir gerçeklerimde
Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı
Yan gelmişim diz boyu sulara
Hepinize iyi niyetle gülümsüyorum
Hiçbirinizle döğüşemem
Siz ne derseniz deyiniz
Benim bir gizli bildiğim var
Sizin alınız al inandım
Morunuz mor inandım
Ben tam kendime göre
Ben tam dünyaya göre
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız

Turgut Uyar